เมื่อวานนั่งเขียน DoubleTag ที่ทำงานจนเย็นเลยไปออกกำลังกาย เพราะช่วงนี้ฝนตกบ่อย ต้องทำให้ร่างกายแข็งแรงไว้ก่อน
18.00 น. ออกกำลังกาย พอออกไปได้สักพักเห็นฝนตั้งเค้ารีบกลับบ้านดีกว่า...แต่รีบไปหน่อย..ทำโทรศัพท์หล่นกระจายแยกเป็นสามส่วน
18.30 น. กำลังจะออกจากตัวอาคาร ฝนตกมาโครมเบ้อเริ่ม ไม่อยากโดนละอองฝน เดินกลับเข้าตึกใหม่
18.35 น. เปลี่ยนแผน นั่งทำงานต่อ
19.30 น. ฝนไม่มีทีท่าว่าจะหยุด....หิวข้าวแล้ว เลยไปสั่งอาหารที่แคนทีน
19.40 น. ได้ข้าวแล้วแต่ทำผิดเมนูที่สั่ง กลายเป็นกะเพราหมูใส่พริกเต็มเรย... แต่มันหิวอ่ะ เอาวะ... สงสารแคชเชียร์ สงสารแม่ครัว เค้าจะได้ไม่ต้องทำใหม่ เลยก้มหน้ากินไป
20.15 น. ฝนเริ่มตกปรอยๆ อยากกลับบ้านแล้ว เลยกางร่มไป โดนละอองฝนนิดหน่อยก็คงไม่เป็นไรมั้ง
21.00 น. กำลังจะเข้าคอนโด หยิบกุญแจผิดดอก สลับดอกตอนที่รีบเก็บของจะกลับบ้าน...... สรุปว่าเข้าบ้านไม่ได้ ไม่มีใครอยู่บ้าน
21.05 น. จะโทรหาคนที่บ้านให้รีบกลับ......โทรศัพท์เพิ่งตกไป...ดับสนิท เปลี่ยนไปโทรตู้สาธารณะ....จำเบอร์ไม่ได้
21.15 น. ฝนยังตกปรอยๆ...หนาวว...เดินกางร่มหาที่อุ่นๆ ใต้ตึกอยู่ ........ ไม่มี..... ไร้ซึ่งซอกไออุ่นให้อิงแอบ
21.30 น. ฝนยังคงตกเหมือนเดิม....เดินมาเจอซุ้มกลางสวนหย่อม... เข้าไปนั่งรอความหวังกลางคืนหนาว
21.45 น. ละอองฝนปลิวละล่อง...หนาวเหลือเกิน....หาของในกระเป๋าออกกำลังกาย....เจอเสื้อใส่ออกกำลังกาย 1 ตัว.....เอามาห่มกายไว้เพื่อคลายความหนาว...
....วันนี้เป็นวันอะไร....
...ทำไมฝนตกไม่หยุด....
...ถ้าไม่ลืมกุญแจก็คงจะดีเนอะ...
....หนาวจัง.....ง่วงด้วย.....................................Zzzzz
.......
....
..
22.30 น. ได้ยินเสียงใครพูดอะไรซักอย่าง.....
"มานั่งตากฝนทำไมตรงนี้"
"ลืมกุญแจไว้ที่ออฟฟิศ..เข้าห้องไม่ได้"
"อ้าว.....ก็มีกุญแจสำรองที่ล็อคเกอร์ใต้ตึกนี่นา"
"........................." แล้วก็งัวเงียกลับไปนอนในห้อง ใต้ผ้าห่มที่อบอุ่น
