มีใครเลือกเกิดได้บ้าง?

ในโลกใบนี้จะมีซักกี่คนที่เกิดมาแล้วสมหวังในชีวิต.......

แม้จะร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้

อยากเล่าประสบการณ์ของเด็กหญิงคนนึงให้ฟัง.......น่าสงสารมากกกกก

............................

ใช่แล้ว...ฉันจำได้แล้ว ฉันเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เล็ก ไม่รู้ว่าพ่อแม่ฉันเป็นใคร พอจะจำความได้แค่ว่ามีคุณลุงใจดีคอยเลี้ยงดูฉันเท่านั้น จะพูดว่าใจดีก็ไม่เชิงนะ แต่เค้าก็เป็นคนเดียวที่คอยดูแลฉันมาตลอด

ฉันไม่มีบ้านเป็นของตนเองหรอก ก็ได้คุณลุงที่ช่วยหาที่หาทางให้อยู่ แต่มันก็เป็นแค่ห้องแคบๆ ได้แค่พอเป็นที่ซุกหัวนอนเท่านั้น........ชีวิตจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้ล่ะ

คิดว่าเป็นแค่เรื่องเด็กกำพร้าธรรมดางั้นสิ......ยังหรอก.......โชคชะตาของฉันมันเริ่มจากตรงนี้ต่างหาก จากเด็กน้อยค่อยๆเติบใหญ่ขึ้น หน้าตาก็พอไปวัดไปวาได้........ วันนั้นฉันจำได้ไม่มีวันลืม มันเป็นวันที่ฉันต้องจดจำไปจนวันตาย.....

...นอกบ้านฝนตกหนักมาก วันนี้ทำไมฉันรู้สึกสังหรณ์ใจยังไงไม่รู้ ยังไม่ทันได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ ก็ต้องสะดุ้งเพราะเสียงเปิดประตู คุณลุงกลับมาจากทำงานแล้ว แต่วันนี้ดูแปลกๆไป ไม่ยอมพูดจาอะไร เนื้อตัวก็เปียกฝนมาด้วย แถมมีกลิ่นเหล้าลอยคลุ้งออกมาอีก

คุณลุงมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่ไร้แววเอ็นดูฉันเหมือนแต่ก่อน เค้าตรงมาที่ฉัน.... ด้วยสัญชาตญาณ ฉันรู้ทันทีว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้นกับฉัน ฉันไม่ยอมหรอกนะ ฉันพยายามจะหนี แต่มันคงเป็นได้แค่ความคิด เพราะตอนนี้คุณลุงเค้าคร่อมอยู่บนตัวฉันเรียบร้อย.....

.........และสติของฉันก็ค่อยดับวูบไป................................

..........to be continue...............